Organizatorem Katedry Statystyki w Wyższej Szkole Ekonomicznej był profesor Marcin Nadobnik. Profesor Nadobnik z wykształcenia był statystykiem a jako przedmiot swoich badań przyjął zjawiska i procesy demograficzne traktując naukę statystyki z jednej strony jako zbiór informacji liczbowych o zbiorowościach demograficznych z drugiej zaś strony jako zbiór metod pozwalających na opis występujących w tych zbiorowościach prawidłowości. Takie pojmowanie naukowej dyscypliny statystyki wynikało z historycznie ukształtowanego rozumienia terminu ?"statystyka", który początkowo był używany wyłącznie dla określenia zbioru informacji liczbowych w ujęciu tabelarycznym o stanie państwa a następnie wraz z rozwojem teorii rachunku prawdopodobieństwa na określenie pewnych funkcji będących narzędziem wnioskowania o zjawiskach i procesach masowych. Profesor Nadobnik był autorem pierwszego podręcznika do statystyki wydanego w Poznaniu w 1929 r. pt. Statystyka badawcza. Przedmiotem zainteresowań Profesora były stosunki ludnościowe i gospodarcze najpierw obszaru Galicji a następnie Wielkopolski. W szczególności podjął On szeroko zakrojone studia nad procesem wyludnienia wsi wielkopolskiej publikując swe opracowania w Ruchu Prawniczym, Ekonomicznym i Socjologicznym, Przeglądzie Administracji, Strażnicy Zachodniej i Miesięczniku Statystycznym. Profesor Marcin Nadobnik był inicjatorem poznańskiej szkoły demograficznej, którą następnie przejęli i rozwinęli Profesorowie Stanisław Waszak i Stanisław Borowski.

Profesor Stanisław Waszak poza pracą w Uczelni był ściśle związany z praktyką statystyczną poprzez równoczesne zatrudnienie w Urzędzie Statystycznym miasta Poznania. Stąd też, był On inicjatorem licznych badań regionalnych podejmowanych i prowadzonych przez tę placówkę. Profesor czuwał nad tym by teoria statystyczna znalazła właściwe odzwierciedlenie w praktyce. Rozległa wiedza teoretyczna połączona z bogatym doświadczeniem praktycznym Profesora zaszczepiła wśród jego uczniów dążenie do tworzenia własnej dokumentacji źródłowej. Profesor Waszak przeprowadził głębokie studia nad demograficznymi skutkami pierwszej i drugiej wojny światowej. Szczególnie ważnym nurtem zagadnień w ramach demografii historycznej były badania metrykalne, których uwieńczeniem z jednej strony okazała się poprawa szacunków zaludnienia miast Wielkopolski w XVI do XVIII wieku, a z drugiej - rekonstrukcja dzietności rodzin mieszczańskich w Poznaniu w wieku XVI i XVIII. Pionierskim nurtem badawczym Profesora były długofalowe prognozy zjawisk i procesów demograficznych oparte m.in. na sporządzonych przez siebie tablicach wymieralności.

Niezwykle płodnym kontynuatorem zainicjowanych w poznańskim ośrodku naukowym badań demograficznych był Profesor Stanisław Borowski, Stworzył On nowoczesną szkołę demografii, kładąc tym samym fundament dla poznańskiej szkoły demometrii. Profesor Stanisław Borowski uznawany jest za jednego z najwybitniejszych statystyków i demografów polskich okresu powojennego. Jego ogromny dorobek naukowy wyrażający się opublikowaniem ponad 250 prac, zawiera istotne dla rozwoju statystyki i demografii osiągnięcia metodologiczne oraz poznawcze oparte na własnym materiale źródłowym, unikatowym w skali kraju. W odniesieniu do osiągnięć metodologicznych Profesora, należy wymienić przede wszystkim oryginalne propozycje zastosowań analizy czynnikowej, taksonomii i analizy kohortowej. Wdrażając do badań nowoczesne metody analizy oraz dysponując utworzonym przez siebie tzw. Bankiem Informacji o Rodzinie, Profesor Borowski dokonał wielu syntez naukowych odnośnie do zjawisk i procesów demografii współczesnej, a także historycznej szeroko wykorzystując źródła archiwalne. Profesor Stanisław Borowski zainicjował i koordynował (także w ramach tzw. problemów węzłowych), szeroko zakrojone badania nad uwarunkowaniami procesów prokreacyjnych rodzin polskich, tworząc liczący się na arenie międzynarodowej ośrodek badań demograficzno-statystycznych.

Dalszy rozwój poznańskiej szkoły demometrii dla której fundamenty położył Profesor Stanisław Borowski, a po śmierci którego koordynację i kierownictwo nad badaniami przejął doc. dr Stanisław Wierzchosławski, wieloletni Dyrektor Centrum Badań nad Rodziną, był udziałem uczniów Profesora Borowskiego, a wśród nich Profesora Mieczysława Kędelskiego, kolejnego kierownika Katedry Statystyki i Demografii. Praca badawcza Profesora Kędelskiego łączyła nurt poszukiwań metodycznych z badaniami empirycznymi. Wyniki dociekań nad nowoczesnymi narzędziami analizy demograficznej, w tym zwłaszcza własne oryginalne propozycje rozwiązań, Profesor włączył do prowadzonych przez siebie analiz empirycznych dokonując tym samym weryfikacji przydatności metod i technik do analizy materiału liczbowego będącego w dyspozycji. Wachlarz zainteresowań badawczych Profesora Kędelskiego - podobnie jak jego mistrza profesora Stanisława Borowskiego, był bardzo szeroki. Profesor Kędelski badaniami obejmował problem reprodukcji ludności, modelowania rozwoju rodziny, metod szacowania tzw. strat demograficznych, metod prognozowania, a także kwestię doskonalenia zbiorów danych statystycznych z zakresu demografii. Obszerne badania empiryczne Profesora dały wnikliwy obraz zmian wielu procesów demograficznych w Polsce oraz ich uwarunkowań. W szczególności, Profesor przeprowadził badanie zmienności średniego czasu trwania życia biologicznego i zawodowego. Skonstruował tablice trwania życia, wysuwając tezę o regresywnym typie wymierania w Polsce. Prace Profesora Kędelskiego z dziedziny demografii historycznej przyczyniły się do rozwoju tego działu demografii w Polsce. Zbierając bogaty materiał liczbowy ze źródeł państwowych, miejskich i kościelnych przedstawił On w opracowanych przez siebie monografiach rozwój demograficzno-społeczny Poznania i Wielkopolski w okresie przedprzemysłowym i wczesnego rozwoju przemysłu. Publikacje Profesora Kędelskiego zawierające wyniki Jego głębokich studiów metodycznych i empirycznych są opracowaniami dostarczającymi przyszłym badaczom bogatego materiału faktograficznego.