Ł. Małys, Difin, Warszawa 2013

W teorii zarządzania i międzynarodowych stosunków gospodarczych wskazuje się, że zarówno kształtowanie silnych, bliskich relacji z podmiotami otoczenia, jak i ekspansja zagraniczna mogą w znacznym stopniu przyczynić się do poprawy wyników przedsiębiorstwa. W praktyce jednak często możemy zaobserwować sytuacje odwrotne. Szereg układów kooperacyjnych nie przynosi założonych rezultatów i kończy się zerwaniem współpracy. Podobnie, liczne przedsiębiorstwa osiągają na rynkach zagranicznych gorsze wyniki w porównaniu z rynkiem lokalnym i w efekcie wycofują się z nich. W opracowaniu autor poszukuje odpowiedzi na pytanie jakiego rodzaju powiązania sieciowe kształtowane z podmiotami na rynkach zagranicznych mogą w największym stopniu przyczynić się do poprawy wyników przedsiębiorstwa.