Towaroznawstwo jest obecne w Uczelni od momentu jej założenia w 1926 roku. Jedną z sześciu stałych katedr w Wyższej Szkole Handlowej była Katedra Technologii i Towaroznawstwa, której kierownictwo sprawował dr chemii, prof. Jan Wiertelak, autor prac dotyczących towaroznawstwa wyrobów drzewnych. Wykłady z towaroznawstwa, technologii chemicznej i chemii prowadzili wówczas profesorowie Uniwersytetu Poznańskiego: Antoni Korczyński, Alfons Krauze i Tadeusz Miłobędzki. W momencie przemianowania WSH w Akademię Handlową w 1938 roku, towaroznawstwo znalazło się wśród nielicznych dyscyplin, którym przyznano prawo prowadzenia seminariów magisterskich. Zasłużony dla Uczelni wieloletni kierownik Katedry Technologii i Towaroznawstwa, prof. Jan Wiertelak, został wybrany na stanowisko prorektora Akademii, ale wybuch wojny uniemożliwił podjęcie obowiązków.

Po wznowieniu działalności Akademii w 1945 roku kierownikiem Katedry Technologii i Towaroznawstwa została Rufina Ludwiczak z Uniwersytetu Poznańskiego, która zajęła się organizacją zajęć i kompletowaniem zespołu. Od 1948 roku kierował Katedrą Franciszek Szeląg, prorektor Akademii w latach 1949 - 1951, który dołożył wszelkich starań aby utworzyć kierunek studiów towaroznawczych. Po upaństwowieniu Akademii i przekształceniu w 1950 roku w Wyższą Szkołę Ekonomiczną Katedra Towaroznawstwa i Katedra Chemii znalazły się w strukturze Wydziału Handlowego.

Franciszek Szeląg, w owym czasie kierownik katedry Towaroznawstwa, realizował koncepcję roli i zadań towaroznawstwa jako nauki stosowanej. Przy współpracy z przemysłem mleczarskim, mięsnym i rybnym rozwiązywał zagadnienia ważne dla praktyki gospodarczej. W tym czasie na kierunku towaroznawstwo pojawili się pracownicy i studenci, którzy później współtworzyli "poznańską szkołę towaroznawczą" i w znacznej mierze przyczynili się do rozwoju towaroznawstwa w naszej Uczelni i innych ośrodkach akademickich w kraju. Wielkim autorytetem i wychowawcą dla przyszłych towaroznawców był Maciej Wiewiórowski, wielce zasłużony dla nauki polskiej późniejszy profesor i prorektor Uniwersytetu Poznańskiego, twórca Instytutu Chemii Bioorganicznej PAN w Poznaniu, członek rzeczywisty PAN, uhonorowany doktoratem honoris causa naszej Uczelni w 1986 roku.

W grupie absolwentów studiów chemicznych, którzy rozpoczęli pracę na Wydziale Towaroznawstwa, znalazł się Aleksander Lempka, który szybko stworzył zespół badawczy i zaczął współdecydować o dalszym rozwoju towaroznawstwa. Jego zasługą było sformułowanie nowego podejścia w badaniach towaroznawczych. Zamiast prowadzenia wszechstronnych analiz zmierzających do pełnej charakterystyki właściwości fizykochemicznych i użytkowych, A. Lempka zaproponował śledzenie za pomocą obiektywnych metod zmian ilościowo-jakościowych tych składników produktu, które decydują o jego jakości i są najbardziej labilne. Słuszność tego podejścia, nazywanego później "poznańską szkołą towaroznawczą", została skutecznie zweryfikowana w serii prac magisterskich, a później doktorskich i habilitacyjnych, zrealizowanych na naszym Wydziale.



Wśród współpracowników A. Lempki i M. Wiewiórowskiego znaleźli się wówczas: J. Augustyniak, P. Baranowski, M. Durski, M. Kasperek, J, Kozioł, A. Koziołowa, A. Krauzowa, J. Krauze, S. Lewalski, W. Meissner, J. Skolik, późniejsi profesorowie, docenci, którzy tworzyli i niektórzy nadal tworzą dorobek naukowy Wydziału oraz w znacznym stopniu przyczynili się do obecnej pozycji towaroznawstwa.
Od 1950 roku równolegle w dwu Katedrach: Towaroznawstwa i Chemii rozwijała się działalność naukowo-badawcza.

W 1954 roku powstał Zakład Towaroznawstwa Artykułów Rolno-Spożywczych, który w 1961 został przekształcony w Zakład Towaroznawstwa Artykułów Spożywczych.

Pierwsze prace naukowo-badawcze zrealizowane pod kierunkiem A. Lempki dotyczyły witamin, w szczególności ich zmian w różnych produktach spożywczych pod wpływem czynników środowiska - temperatury, energii promienistej, tlenu. Prace te polegały początkowo na opracowaniu lub przystosowaniu metod ilościowego oznaczania witamin w produktach spożywczych, przede wszystkim witamin C i A, ryboflawiny i tiaminy. Wyniki prac nad otrzymywaniem koncentratów witaminowych przeznaczonych do wzbogacania żywności znalazły swój wyraz w postaci patentów.

Ważnym i do dziś aktualnym problemem badawczym zainicjowanym przez A. Lempkę są zagadnienia związane z obecnością szkodliwych związków chemicznych w produktach spożywczych. W zespole kierowanym przez A. Lempkę realizowano prace nad pestycydami, związkami wielopierścieniowymi oraz mykotoksynami.

Istotną pozycję w dorobku zespołu naukowo-dydaktycznego Katedry Towaroznawstwa Artykułów Spożywczych stanowi wydany pod redakcją A. Lempki podręcznik akademicki obejmujący zagadnienia z zakresu towaroznawstwa produktów spożywczych. W opracowaniu tym zawarto nie tylko encyklopedyczne informacje o surowcach i produktach żywnościowych ale stosunkowo dużo miejsca poświęcono związkom chemicznym produktów spożywczych uwzględniając również zmiany zachodzące w nich pod wpływem działania czynników fizycznych, chemicznych i biologicznych. Podręcznik ten stanowił przez szereg lat jedyne, wydane w języku polskim kompendium wiedzy z zakresu towaroznawstwa żywności.



Prof. doc. dr Aleksander Lempka w 1975-1981 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Towaroznawstwa (na prawach wydziału), w latach 1961-1981 był kierownikiem Zakładu Towaroznawstwa Artykułów Spożywczych.

W roku 1981 funkcję kierownika Zakładu Towaroznawstwa Artykułów Spożywczych pełniła dr hab. Maria Górna. Po tragicznej śmierci dr hab. Marii Górnej w 1983 roku, kolejnym kierownikiem został docent dr. Marian Kasperek. W 1991 roku Zakład Towaroznawstwa Artykułów Spożywczych został przemianowany na Katedrę Towaroznawstwa Artykułów Spożywczych. 



W 1992 roku prof. zw. dr hab. Jan Kumider został kierownikiem Katedry i pełnił swą funkcję do roku 2002.

W 2002 roku kierownikiem Katedry została dr hab. Maria Małecka prof. UE. 27 grudnia 2006 roku, na podstawie Zarządzenia Rektora Akademii Ekonomicznej w Poznaniu nr 22/2006, zmieniono nazwę katedry na Katedra Towaroznawstwa Żywności.