Motywem wiodącym były dwie metafory. Zaproponowane przez Adama Smitha określenie „niewidzialna ręka rynku” opisujące liberalne podejście do systemu ekonomicznego, który nie wymaga zewnętrznych interwencji by w dłuższym czasie utrzymywać homeostatyczną równowagę. Zaproponowane przez Alfreda Chandlera określenie „widzialna ręka menedżera” wskazujące na znaczenie inicjatywności, przedsiębiorczości, innowacyjności i przywództwa menedżerów kierujących poszczególnymi podmiotami ekonomicznymi. Zestawienie obydwu metafor nabrało szczególnego znaczenia w związku z toczącą się dyskusją co do metody zabezpieczenia emerytalnego ludzi starszych. Zostawić to w rękach menedżerów państwowych funduszy, czy oprzeć na grze rynkowej konkurujących ze sobą instytucji emerytalnych.


Kluczowym problemem było zobrazowanie na plakatach kontrowersji czy więcej rynku, czy też więcej administracji.