Początki "Solidarności" w Akademii Ekonomicznej w Poznaniu


We wrześniu 1980 roku z inicjatywą założenia Niezależnych Związków Zawodowych w Akademii Ekonomicznej w Poznaniu wystąpili pracownicy ówczesnego Zakładu Ekonometrii.


Ukonstytuowała się grupa założycielska w składzie:

  1. Zbigniew Czerwiński
  2. Bogusław Guzik
  3. Mieczysław Kędelski
  4. Andrzej Koćka
  5. Aleksandra Łyko
  6. Emil Panek
  7. Maria Rupocińska
  8. Wojciech Sikora
  9. Wojciech Śledziński.

W dniu 26 września odbyło się zebranie założycielskie, w którym uczestniczyło ok. 100 osób. W zebraniu brał również udział - z głosem doradczym - członek Komisji Założycielskiej NSZZ z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Zawiązano Koło Niezależnych Związków Zawodowych przy Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, do którego przystąpiło 60 osób. Przewodniczącym został Władysław Balicki, który pełnił tę niezwykle trudną funkcję, również w konspiracji, nieprzerwanie do wyborów w roku 1989. 17 września 1981 roku Związek przyjął nazwę NSZZ "Solidarność".


W lipcu 1981 r. nasza uczelniana Solidarność liczyła 650 członków. Od samego początku jej członkowie czynnie włączyli się w proces przemian w Polsce. Brali udział w pracach nad reformą gospodarczą na szczeblu lokalnym i ogólnokrajowym,. prowadzili wykłady dla szerokiego grona odbiorców (robotników, studentów itp.) m. in. w ramach Wielkopolskiego Uniwersytetu Otwartego, który powstał przy Regionie NSZZ „Solidarność” i Wszechnicy Robotniczej przy Kościele Ojców Dominikanów. Wspierali wszystkie ważne akcje protestacyjne, m. in. o autonomię szkolnictwa wyższego, w obronie uwięzionych za przekonania, żądanie transmisji odsłonięcia pomnika Czerwca`56 w telewizji ogólnokrajowej, w sprawie prowokacji bydgoskiej itp.


Dynamiczną drogę ku dobru narodowemu przerwał stan wojenny, który zgasił nadzieję społeczeństwa, a także doprowadził do całkowitej ruiny gospodarkę. Wyższe uczelnie zostały zmilitaryzowane. W tym trudnym okresie Solidarność działała w konspiracji. Również w naszej Uczelni, mimo groźby aresztowania, Solidarność żyła. Koncentrowaliśmy się głównie na trosce o bezpieczeństwo i obronę młodzieży przed skutkami stanu wojennego (pomoc represjonowanym, więzionym i przesłuchiwanym, ograniczanym w prawach studenta). Kolportowaliśmy prasę podziemną i książki drugiego obiegu. Działała również nielegalna wypożyczalnia książek. Corocznie był organizowany konspiracyjny opłatek. Skuteczne działanie Związku w tym okresie zawdzięczamy ofiarności wielu osób, ale szczególne podziękowanie należy się Władysławowi Balickiemu, który przez cały ten czas mu przewodniczył oraz Ewie Bittnerowej, która szczególną troską otaczała młodzież. Czekaliśmy i wierzyliśmy w zwycięstwo. We wrześniu 1989 roku odbyły się wybory do Komisji Uczelnianej w legalnie już istniejącym związku NSZZ "Solidarność". Pierwszym przewodniczącym został Jan Paradysz.