Sztuczną Inteligencję (SI) można zdefiniować jako zdolność maszyny (wytworu człowieka) do wykonywania funkcji poznawczych, które do niedawna  nieodłącznie przypisywaliśmy zdolnościom właściwym ludzkiemu umysłowi. Tak więc SI nawet na obecnym etapie swego rozwoju obejmuje takie czynności jak spostrzeganie, rozumowanie, uczenie się a nawet rozwiązywanie zadań.


Te i inne zakresy SI uzyskiwane są za pomocą machine learning (algorytmów maszynowego uczenia) i wymagają bardzo wielkich zasobów danych (Big Data), które warunkują skuteczność tego procesu. Postępy w rozwoju SI i jej zastosowań są funkcją rywalizacji laboratoriów finansowanych ze źródeł prywatnych i publicznych. Już teraz stanowią rosnącą część rzeczywistości. Najbardziej oczywistymi cywilnymi przykładami zastosowań SI są autonomiczne samochody, roboty, czy wirtualna rzeczywistość


Rozwój i kolejne zastosowania SI trzeba postrzegać w szerszej, historycznej perspektywie. Wynalazki i technologie w erze przed-informatycznej skierowane były na tworzeniu maszyn i urządzeń, które wykonywały, a właściwie zastępowały człowieka w trudnych, wymagających wysiłku fizycznego i  często niebezpiecznych pracach. W latach 1990., wraz z rozwojem komputerów, oprogramowania i Internetu możliwe było nowe podejście do organizacji procesów zarządzania i organizacji. Obecna faza – rozwój SI i jej zastosowań otwiera zupełnie nowy rozdział rozwoju ludzkości. Przed nami nowe lądy i bardzo trudne wyzwania, praktycznie we wszystkich obszarach ludzkiej egzystencji.


W dyskusji wezmą udział:

prof. zw. dr hab. Zygmunt Vetulani, Wydział Matematyki i Informatyki UAM,

Michał Pasternak, Wydział Neofilologii UAM,

prof. dr hab. Witold Abramowicz, Katedra Informatyki Ekonomicznej UEP,

Dominik Filipiak, Wydział Informatyki i Gospodarki Elektronicznej UEP.