Katedrę Ubezpieczeń powołano decyzją senatu Akademii Handlowej (jak wówczas nazywano Akademię Ekonomiczną w Poznaniu) 21 lutego 1948 roku, a jej kierownictwo powierzono Profesorowi dr Józefowi Rzósce.


Katedra Ubezpieczeń była w tamtych czasach jedną z 11 katedr Akademii Handlowej. Jako jedna z 5 utworzonych po wojnie, mimo reorganizacjiuczelni, jej upaństwowienia i przekształcenia w Wyższą Szkołę Ekonomiczną w 1950 roku, pozostała w niezmienionej formie wśród 16 nowo powołanych katedr. Ubezpieczenia znalazły się na Wydziale Finansowym (od 1952 r.) początkowo jako sekcja, a od 1954 r. jako jeden z trzech jego oddzialów (obok budżetu państwaoraz obiegu pieniężnego i kredytu). Kierownikiem Katedry został ponownie powołany prof. Józef Rzóska. W okresie 1950-1956 kierunek ubezpieczeniowy posiadał bardzo bogaty i rozbudowany plan oraz program nauczania obejmujący kilkanaście przedmiotów z ubezpieczeń (łącznie ponad 600 godz.), niejednokrotnie ściśle związanych z potrzebami praktyki ubezpieczeniowej.


Poważny kryzys w funkcjonowaniu Katedry Ubezpieczeń nastąpił w roku akademickim 1951/52, kiedy to wypowiedziano umowę o pracę w Uczelni (z nakazu Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego) jej kierownikowi prof. Józefowi Rzósce. W tym trudnym okresie dużą pomoc okazał prof. Józef Górski, który przejął kuratelę na okres jednego roku nad Katedrą Ubezpieczeń, opracował szereg programów nauczania z ubezpieczeń oraz pomocy dydaktycznych. W tym czasie zajęcia z ubezpieczeń podjął również prof. Lucjan Pokorzyński, który w 1952 r. przechodząc z Katedry Prawa Cywilnego do Katedry Ubezpieczeń objął jej wieloletnie i owocne kierownictwo. W 1954 roku uruchomiopne zostają studia zaoczne ieksternistyczne, powołano Studenckie Koło Naukowe z tematyką ubezpieczeniową.Przy Katedrze ponadto utworzony został Zakład Ubezpieczeń. Studia zaoczne i eksternistyczne pozwalają wielu absolwentomWSH i AH, a także pracownikom PZU i WARTA uzyskać stopień magistra ekonomii ze specjalizacją ubezpieczeniową kończy około 150 osób.


Generalne zmiany w organizacji Uczelni i w procesie dydaktycznym nastąpiły w okresie 1957 - 1968/69. Zgodnie z ówczesnymi poglądami idącymi w kierunku przygotowania wysoko wykwalifikowanych kadr ekonomistów, o szerokim profilu zostaje zlikwidowany Wydział Finansów, a w 1958 powołany - po wielu organizacyjnych modyfikacjach - Wydział Ogólno-Ekonomiczny, w skład którego weszły Katedra i Zakład Ubezpieczeń. Wraz z reorganizacją poważnie zmienione zostały plany i programy studiów. Specjalizacja ubezpieczeniowa była prowadzona tylko n a ostatnim roku studiów przez seminaria dyplomowe  i magisterskie oraz zestaw ściśle z nimi  związanych wykładów.


Uzyskanie przez Wydział Ogólno-Ekonomiczny uprawnień do przeprowadzania przewodu doktorskiego i nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych od 1959 roku oraz prowadzenia przewodu habilitacyjnego i nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk ekonomicznych od 1963 roku pozwoliło na uruchomienie seminariów doktorskich z zakresu ubezpieczeń gospodarczych. Od 1964 r. w Katedrze Ubezpieczeń uruchomiono dwa seminaria magisterskie z ubezpieczeń (prof. Lucjan Pokorzyński i prof. Janusz Szpunar) na wszystkich formach studiów.


Najistotniejsze zmiany w organizacji Uczelni dokonały się w roku akademickim 1969/70, gdy w miejsce katedr powołano instytuty, w skład których weszły zakłady. Katedra Ubezpieczeń, przemianowana na Zakład Ubezpieczeń, weszła w skład nowo powstałego Instytutu Ekonomiki Obrotu Towarowego, funkcjonujacego na Wydziale Handlowo-Towaroznawczym.  WejścieZakładu Ubezpieczeń w skład Instytutu Ekonomiki Obrotu Towarowego (dyr. prof. Zbigniew Zakrzewski) spowodowało poważne zmiany w jego profilu dydaktycznym i naukowym. Większą uwagę zwrócono odtąd na problematykę ubezpieczeń gospodarczych traktowanych jako specyficzne usługi.